Σε τραγική κατάσταση για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά έχουν περιέλθει οι αμπελουργοί της Νεμέας αλλά και της Μαντινείας μετά την καταστροφική επέλαση του παγετού της 3ης και 4ης Μαΐου 2026.
Η ιδιαιτερότητα του ανοιξιάτικου παγετού, έγκειται στο ότι πλήττει τα νεαρά φύλλα και τους βλαστούς με απότοκο την ολοκληρωτική απώλεια της παραγωγής, αλλά και δευτερευόντως την απώλεια του φυτικού κεφαλαίου.
Προφανώς για την άμεση αντιμετώπιση της σοβαρής αυτής εξέλιξης, που απειλεί όχι μόνο την οικονομική επιβίωση των αμπελουργών, αλλά και αυτήν καθ’ εαυτήν της αμπελοκαλλιέργειας, – τη στιγμή που αποτελεί μονοκαλλιέργεια-, δεν αρκεί να υιοθετηθεί η πεπατημένη.
Δεδομένου ότι απειλείται χωρίς υπερβολές το μέλλον των οικογενειακών εκμεταλλεύσεων και της αμπελοκαλλιέργειας, είναι επιτακτικό:
• Η εκτίμηση των ζημιών, να γίνει συνολικά και όχι εξατομικευμένα, ανά Δημοτικό Διαμέρισμα και αμπελοτόπι, με την ταυτόχρονη χρήση ψηφιακών δεδομένων που προκύπτουν από δορυφόρους και συστήματα GIS. Η αντιμετώπιση αυτή, θα διασφαλίσει την ταχύτατη εκτίμηση των ζημιών .
• Εκτός των ανωτέρω περιοχών, οι εκτιμήσεις των ζημιών θα πρέπει να πραγματοποιηθούν εξατομικευμένα
• Η αποζημίωση των αμπελουργών να πραγματοποιηθεί με βάση την ασφαλιζόμενη αξία ανά στρέμμα στον ΕΛΓΑ, και όχι κατά την υποκείμενη εκτίμηση των εκτιμητών γεωπόνων.
Άλλωστε οι σύγχρονες πρακτικές στις περιπτώσεις ασφάλισης έναντι κινδύνων, επιτρέπουν στους ασφαλιζόμενους να ανακτήσουν το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς με βάση το ασφαλιζόμενο ποσό.
• Μετά την πάροδο συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος, που θα επιτρέψει την διάγνωση απώλειας του φυτικού κεφαλαίου, είναι σαφές ότι πρέπει να εγκριθεί εξειδικευμένο πρόγραμμα αντικατάστασης του φυτικού κεφαλαίου.
Η διαδικασία πρέπει να ακολουθήσει το πρότυπο της ανάλογης καταστροφής το 2001 στον Τύρναβο με το πρόγραμμα ΑΝΑΠ ΤΥΡ, που βασίστηκε στη μελέτη του Καθηγητή Αμπελουργίας του ΓΠΑ Μανόλη Σταυρακάκη
Κάθε άλλη επιλογή, απλά θα επιταχύνει την επέλευση του μοιραίου για τις δυο από τις πιο σημαντικές αμπελουργικές περιoχές της χώρας.