Άλλη μία χρονιά μας χάρισε ο Θεός να εορτάσουμε την εορτή του Αγίου Νεκταρίου επισκόπου Πενταπόλεως του εν Αιγίνη του θαυματουργού. Εορτάζει αυτή την ημέρα, ο πατέρας, ο Επίσκοπος της τοπικής εκκλησίας μας.
Ο πολυγραφότατος Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος. Ο απλός στους τρόπους, ο απλός στην αμφίεσή , ο απλός στις συναναστροφές του, ο απλός με τα παιδιά, ο απλός με τους έφηβους και νέους, ο απλός και με τους μεγάλους, ο σύγχρονος βιογράφος, των νεότερων αγίων της Ορθόδοξης εκκλησίας μας.
Οι άγιοι είναι αστέρια που φωτίζουν τον ουρανό της ζωής μας και ο Σεβασμιώτατος φρόντισε με τον ερχομό του στην Αργολίδα να κρατήσει αυτόν τον ουρανό φωτεινό για το ποίμνιό του και όχι μόνο. Οι άγιοι υπήρξαν άνθρωποι με σπάνια πνευματικά χαρίσματα, με την καρδιά τους πλημμυρισμένη από την αγάπη του προς τον Θεό και προς τους ανθρώπους. Στολισμένοι με τις άγιες αρετές. Την πραότητα, την ταπεινοφροσύνη και την σεμνότητα, υπομονετικοί, ειρηνικοί και ασκητικοί. Αληθινοί αγωνιστές που με τη χάρη του Θεού και την αγία βιοτή τους ενδύθηκαν τον χιτώνα της αγιότητας.
Συγγράφει λοιπόν ο Σεβασμιώτατος συναξάρια, βιογραφίες. Γράφει σε γλαφυρή νεοελληνική απόδοση και αναδεικνύει την διαχρονική αξία των Αγίων στην εκκλησιαστική συνείδηση. Τα πρόσωπα των Αγίων παραμένουν διαχρονικοί οδηγοί, συμπαραστάτες και μεσίτες στο ταξίδι μας προς την Βασιλεία του Θεού. Διασώζει την βιοτή και την πολιτεία ανδρών και γυναικών, χαρισματικών ασκητών, αλλά και μαρτύρων, μικρών και μεγάλων, άσημων και επιφανών, αγίων της Ορθοδοξίας, της εκκλησίας που κοιτάει πέρα από τα σύνορα, που δεν περιορίζεται σε έθνη και φυλές.
Πολυγραφότατος συγγραφέας ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος. Με απλότητα στη γραφίδα του, με το ιδιαίτερο τάλαντο, που τον προίκισε ο Θεός συνεχώς αναδεικνύει τους νεοφανείς αγίους μέσα από τις σελίδες των βιβλίων του που με κόπο, εμπειρίες πολλές φορές δικές του, με γνώση των πραγμάτων, των καταστάσεων που αναφέρει, ακόμη ακόμη και οι φωτογραφίες τις περισσότερες φορές είναι δικές του λήψεις και έχουν τη δική του επιμέλεια. Το κάθε του βιβλίο είναι ένα προϊόν κειμένων, μετά από αμέτρητες ώρες εργασίας, πειθαρχίας, εξάσκησης γνώσεων και συνειδητής δουλειάς που περιλαμβάνει αρκετό «κόψιμο και ράψιμο» – επιμέλεια με μια λέξη!
Ποιόν άγιο να μνημονεύσει κανείς πρώτο πρώτο; Αυτόν που έγινε γνωστός από τον Αρχιμανδρίτη Νεκτάριο Αντωνόπουλο τον ηγούμενο του Σαγματά, «τον άγιο ποιμένα και χειρουργό ιατρό» Λουκά τον θαυματουργό; Το βιβλίο που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, χωρίς να το φανταστεί ποτέ ο ίδιος ο συγγραφέας, γιατί η ζωή του αγίου Λουκά κατά το κοινόν λεγόμενο, τσακίζει κόκαλα. Τον άγιο που έγινε η παρηγοριά σε χιλιάδες ανθρώπους που δοκιμάστηκαν, σε ασθενείς που έφθασαν στον θάνατο και εκείνος τους κράτησε το χέρι διότι είναι «ταχύς εις βοήθειαν».
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι στις μέρες μας, έζησαν πολλοί Άγιοι. Κάθε Άγιος έχει τα χαρίσματα του. Και αυτά τα χαρίσματα δεν τα καταχράστηκαν, ούτε τα οικειοποιήθηκαν, αλλά τα πρόσφεραν στους ανθρώπους. Αυτή η προσφορά τους είναι ανεκτίμητη. Έτσι και σ’ εμάς ο Σεβασμιώτατος προσφέρει αυτές τις βιογραφίες, τα συναξάρια όπως μεταξύ πολλών «Το αλητόπαιδο του Θεού», ένα βιβλίο για τον άγιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη, μια ξεχωριστή μορφή που ο άγιος Παΐσιος δεν δίστασε να πει: «Σαν τον γέροντα Πορφύριο, κάθε διακόσια χρόνια στέλνει ο Θεός τέτοιον άνθρωπο στον κόσμο».
Σκιαγραφεί με τη γραφίδα πρώην άσπλαχνους και φιλοχρήματους τελώνες, που μεταμορφώθηκαν σε ελεήμονες και φτωχούς Αγίους, ανακαλύπτοντας τον μεγάλο θησαυρό, τον Χριστό. Ευαγγελιστής Ματθαίος, Ζακχαίος, Άγιος Πέτρος ο τελώνης.
Συγγράφει τους βίους των αγίων αφιερώνοντας τους στα παιδιά και στους νέους. Θα τους επισκεφθεί όλους στο χώρο το δικό τους, να τους το χαρίσει το βιλβίο όταν το παίρνει στα χέρια του, θα τους δει προσωπικά από την ηλικία των έξι ετών έως δεκαοκτώ λέγοντας πως «Η ζωή ενός Αγίου είναι ένα παράθυρο στον ουρανό, ένα φωτάκι ελπίδας στον γκρίζο κόσμο που καλούμαστε να ζήσουμε». Αυτός είναι ο κύριος λόγος που γράφτηκαν όλα τα βιβλία του. «Για να παραμείνει το παράθυρο ανοιχτό στον ουρανό». «Να τον ρωτάς τον ουρανό!», λοιπόν. (Βιογραφία Αγίου Νεκταρίου)
Όλα τα βιβλία του, οι συναξαριστές καλύτερα, επιχειρούν να σκιαγραφήσουν τη ζωή και το έργο των αγίων και παραδίδονται στο κοινό με την ευχή ο βίος του καθενός να γίνει η σάλπιγγα που θα αφυπνίσει τις εφησυχασμένες συνειδήσεις μας, έτσι γράφτηκε και ο βίος και η πολιτεία του χαρισματικού παπούλη της Νερατζιώτισσας του Μαρουσιού αγίου Αθανασίου Χαμακιώτη. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την οσιακή κοίμησή του (1967) και η παρουσία του μένει ολοζώντανη στο εκκλησάκι της Νερατζιώτισσας στο Μαρούσι όπου διακόνησε. Υπήρξε άνθρωπος με σπάνια πνευματικά χαρίσματα, με την καρδιά του πλημμυρισμένη από την αγάπη του προς τον Θεό και προς τον άνθρωπο. Βιώματα δικά του και περιγραφές από κοντινούς του ανθρώπους κάνουν την διήγηση μοναδική και συνάμα αν μπορούμε να το πούμε συγκινητική. Ο πρόλογος; Σε ανύποπτο χρόνο τον γράφει ο προκάτοχός του μακαριστός Μητροπολίτης Ιάκωβος, ο οποίος όχι μόνο είχε γνωρίσει τον άγιο από μικρό, αλλά τον είχε και πνευματικό. Προλογίζει το βιβλίο του διαδόχου του. Δυο πνευματικοί καρποί, από μία «ρίζα». Τυχαίο; Όχι, δεν υπάρχει τύχη. Όλα στην πρόνοια του Θεού εντάσσονται.
Συνεχίζει την συγγραφή χειμώνα-καλοκαίρι, ασταμάτητα. Οι Άγιοι του Μούρομ, της Καρελίας, ο άγιος παιδομάρτυρας Γαβριήλ παρότι μόλις έξι χρονών, μαγνήτισε τη χάρη του Θεού και αξιώθηκε να μαρτυρήσει για την αγάπη Του.
Ο Άγιος των λεπρών Νικηφόρος, που υπέμεινε με αξιοθαύμαστη καρτερία και υπομονή το μαρτύριο της «ιερής αρρώστιας». Μία ζώσα διδασκαλία, μία όντως χριστιανική μαρτυρία πίστης και δοξολογίας του Θεού. «Ο πληγωμένος ήλιος», η βιογραφία της αγίας Ελένης της Σινώπης του Πόντου. «Ένα χαμόγελο του ουρανού, Αργυρώ Στεφανάκη», η περιπετειώδης ζωή της, οι απίστευτες δοκιμασίες της, αλλά και το θάρρος, η τόλμη, η βαθιά πίστη στον Θεό και η απέραντη αγάπη της προκαλούν τον ίλιγγο, το θαυμασμό, αλλά και μια θεϊκή παρηγορία. Στέκεται κανείς με δέος στην υπέροχη αυτή γυναίκα, που παρόλα τα χτυπήματα που δέχθηκε στη ζωή της, παρέμεινε όρθια κι έγινε φάρος φωτεινός για αμέτρητους ανθρώπους.
Μέσα στους βίους των οσίων συναντούμε αμέτρητους τρόπους ασκητικής βιοτής. «Η αγία Δοσιθέα του Κιέβου» συνδύασε τους τρεις δυσκολότατους δρόμους: του διά Χριστόν σαλού, του εγκλείστου και της απόκρυψης της γυναικείας φύσης. Γι’ αυτό και έφτασε σε μεγάλα πνευματικά μέτρα και αξιώθηκε των πλουσίων χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. Ο θαυμαστός της βίος, που καταγράφεται γλαφυρά σ’ αυτό το βιβλίο, δεν μπορεί παρά να συγκινήσει τον καλοπροαίρετο αναγνώστη.
Είναι αμέτρητα τα συναξάρια των αγίων: «Μοναχός Νικόλαος της Όπτινα», «Στάρετς Σεραφείμ της Βύριτσα», «Ρώσοι νεομάρτυρες και ομολογητές», «Ιερομάρτυρας Σεραφείμ Τσιτσάγκωφ», «Παύλος Φλωρένσκυ», «παπα Τύχων-ο γλυκός ασκητής», «Τα παιδιά θέλουν λιακάδα», «Μιχαήλ του Μούρομ», «Να σας φάει ο παράδεισος – Όσιος Κλεόπας Ηλίε», «Όσιος Σοφιανός του Αντίμ».
Αφήσαμε ένα συναξάρι (βιβλίο) για το τέλος, το «Θα’ μαστε μαζί – Συντροφιά με τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη».
Σεβασμιώτατε, γράφετε στο βιβλίο σας για τον Άγιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη: «…Όταν γνωρίσεις έναν άγιο, δεν μπορείς να τον ξεχάσεις ποτέ. Είναι μία συγκλονιστική εμπειρία. Κι εγώ προσωπικά είδα πολλά στη ζωή μου, γνώρισα αμέτρητους ανθρώπους, πολλοί απ’ αυτούς με θαυμαστά ταλέντα, προσόντα, πτυχία, υψηλές θέσεις και αξιώματα. Όμως μία ώρα μαζί τους μπορεί να νιώσεις πλήξη και ανία. Η γνωριμία με τους αγίους μόνο πλήξη δεν σου προκαλεί. Ζεις σ’ έναν παράδεισο και δεν θέλεις αυτή η επικοινωνία να σταματήσει με τίποτα».
Εμείς και πολλοί άλλοι γνωρίσαμε τους παραπάνω αγίους μέσα από τη δική σας γραφίδα! Εσείς τους περισσότερους από αυτούς τους γνωρίσατε από κοντά. Ευχή μας: Με τις προσευχές του Αγίου Νεκταρίου και όλων των αγίων να ’μαστε μαζί, ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ!!!!
Χρόνια πολλά!