Γράφει ο Χαράλαμπος Κασίμης
Οι επιλογές του πρωθυπουργού για την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων μόνο ‘εγγύηση’ δεν αποτελούν για την διέξοδο από τα αδιέξοδα που έχουν συσσωρευτεί για το υπουργείο, τον αγροτικό κόσμο και το αγροδιατροφικό σύστημα της χώρας.
Αποτελούν, κατά την γνώμη μου, επιβεβαίωση της άποψης ότι ‘επί της ουσίας’ ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έχουν γραμμένη την γεωργία ‘στα παλαιότερα των υποδημάτων τους’.
Γιατί;
Μένει δεν μένει ένας χρόνος μέχρι τις επόμενες εκλογές και μαζεμένα είναι άπειρα προβλήματα και εκκρεμότητες:
Επαναλαμβανόμενα τα σκάνδαλα διαφθοράς του ΟΠΕΚΕΠΕ και σε εκκρεμότητα παραμένει η πιστοποίησή του, ζωονόσοι και θανάτωση σχεδόν μισού εκατομμυρίου αιγοπροβάτων, εκκρεμείς πληρωμές και αποζημιώσεις, εκτίναξη του κόστους παραγωγής, διεύρυνση του χάσματος τιμών παραγωγού και τιμών καταναλωτή, μεγάλο έλλειμμα ρευστότητας, διευρυνόμενο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων, καθυστερήσεις στην εφαρμογή και τις απορροφήσεις των μέτρων του Προγράμματος, Αγροτικής Ανάπτυξης, μαζικές «ελληνοποιήσεις», κατάρρευση υποδομών και υπηρεσιών της υπαίθρου, επιδείνωση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, και όλα όσα φέρνει ο άνεμος της κρίσης του Περσικού Κόλπου στην ενέργεια, τα λιπάσματα, στο κόστος παραγωγής.
Μένει δεν μένει ένας χρόνος μέχρι την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης στο επίπεδο των οργάνων της ΕΕ για τον νέο προϋπολογισμό και την πρόταση της ΚΑΠ μετά το 2027 που, μεταξύ των άλλων, προβλέπει μείωση των πόρων της πάνω από 20%, μερική εθνικοποίηση, την σύνταξη και διαβούλευση του Στρατηγικού Σχεδίου της χώρας μας και μία πολυεπίπεδη, και πολύπλοκη διακυβέρνηση της νέας πολιτικής.
Και πως απαντά ο πρωθυπουργός μπροστά σε αυτό το περιβάλλον πολλαπλών αδιεξόδων του πρωτογενούς τομέα και απόλυτης απαξίωσης;
Επιλέγει δύο πρόσωπα που αναμφίβολα δεν μπορούν να εγγυηθούν την ανασυγκρότηση του αγροτικού τομέα και την ανάκτηση της αξιοπιστίας και της διαφάνειας στην διακυβέρνηση της αγροτικής πολιτικής.
Και αυτό γιατί;
Ο ένας, ο κ. Μ. Λαζαρίδης, γιατί η μόνη του σχέση με τον αγροδιατροφικό τομέα φαίνεται να είναι η απολύτως εριστική και προκλητική στάση του στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που, ως εισηγητής της ΝΔ, είχε αποκλειστικό στόχο την συγκάλυψή του και την απόδοση διαχρονικών ευθυνών σε όλους τους άλλους εκτός από την διερευνώμενη από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κυβέρνηση της ΝΔ- αρκετή ‘υπηρεσία’ βέβαια για να τον ανταμείψει ο πρωθυπουργός με την θέση του υφυπουργού.
Ο άλλος, ο κ. Μ. Σχοινάς (πρώην Επίτροπος της ΕΕ), γιατί θα ήθελε πολύ να πολιτευτεί με την ΝΔ και ο μόνος τρόπος να συστηθεί στο εκλογικό σώμα είναι να αναλάβει κάποιο δημόσιο πολιτικό ρόλο, έστω και αν αυτός είναι η υπουργική θέση σε ένα τριτοκλασσάτο υπουργείο με πολλά προβλήματα, έστω και αν αυτό τον ρίχνει «απ’ τα σαλόνια στ’ αλώνια».
Ο πρωθυπουργός όσο και διάφορα ΜΜΕ θέλουν να τον βλέπουν σαν την γέφυρα του υπουργείου και της χώρας με την Επιτροπή για την ανάκτηση της αξιοπιστίας μας.
Δεν γνωρίζουν άραγε ότι εδώ που βρίσκεται η χώρα και ο αγροδιατροφικός της τομέας, δεν αρκούν οι καλές δημόσιες σχέσεις στις Βρυξέλλες; Δεν γνωρίζουν ότι η ανάκτηση της αξιοπιστίας έρχεται μόνο με ενέργειες και πολιτικές που έχουν σχέδιο, που φέρνουν αποτελέσματα;
Λείπει ο χρόνος, η γνώση, η εμπειρία και η πολιτική βούληση για να γυρίσει ο τροχός της αγροτικής ανάπτυξης.
Το πιο πιθανό είναι να συντριβούν και οι δύο στις συμπληγάδες πέτρες μιας εγκαταλειμμένης, παραπαίουσας ελληνικής γεωργίας. Και αυτό γιατί οι ίδιοι δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτή η εύκολη ανάβαση στην εξουσία ενός δύσκολου υπουργείου, εύκολα καίγεται.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι εύκολα θα καίγεται μαζί τους και η ελληνική γεωργία.