Οι έως τα χθές εχθροί… επιστήθιοι φίλοι…
Οι έως τα χθές φίλοι δηλωμένοι εχθροί…
Στις ατέλειωτες λίστες τού Σίντλερ πλέον βρίσκουν άσυλο οι διώκτες…οι … ολίγον απ όλα και τίποτα..επιφανείς μίας αφανούς πραγματικότητας συνεδρίων , προγραμμάτων, διακηρύξεων που περιέχουν ολίγον απο Δημοκρατία… ολίγον απο κέντρο… ολίγον απο νοσταλγούς τών στρατοπέδων συγκέντρωσης τής Γυάρου,της Μακρονήσου και άλλων ευαγών ιδρυμάτων… ολίγον απο κατά φαντασίαν “αριστερούς” με δεξιον προσανατολισμό, πατριώτες και δοσίλογους στην υπηρεσία τής ομάδας εξόντωσης τών ταγμάτων ασφαλείας και προόδου τών κατ επάγγελμα …” αρίστων” σε ένα κοντσέρτο για πολυβόλα ενός κάποιου “ιστορικού συμβιβασμού” τών μονίμως προθυμων και αντιστοιχως απροθυμων… εντός εκτός και επί τα αυτά…
Στο δια ταύτα… δυο κουταλιες κοφτές ζάχαρη…. με συνοδεία μικρής ποσότητας από μέλι ή ..δηλητήριο αναλόγως την περίσταση και το μέγεθος αφέλειας τού κοινού… θά επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα ώστε και αλλαγή να υπάρξει και εξαγνισμενη συναλλαγή για να χαράχθει (- πριμοδοτηθει)η νέα πορεία τών επαναπατρισθεντων προβάτων τής εύφορης κοιλάδας τών βλ(-αστών)..
Και ω του θαύματος…ο αποθανών δεδικαίωται απο τας αμαρτίας…στην σκέψη τών ευτραφών κατηγόρων, πού πάνω στα εναπομείναντα απριλιανα άρματα θα ψάλλουν με φωνή στεντορια ύμνους για την πατρίδα, και μοιρολόγια για την άτυχη μπλε ακρίδα…
Τελικά πόσο δύσκολη υπόθεση είναι να ορισεις την Δημοκρατία…και να οργανώσεις ένα κόμμα παρωδία…κάτι σαν μια αιώνια κηδεία…με φανφάρα και υστερία…
Τελικά πόσο δύσκολη υπόθεση είναι να συνεχίσεις να αντιστέκεσαι και να θυμίζεις σ αυτούς που εναγωνίως θέλουν να ξεχάσουν ή να ξεχαστούν …πως θέλει Αρετήν και Τόλμη ..η Ελευθερία… “παλικάρια”… Αρετήν και Τόλμη…δίχως το Σύνδρομο που βαίνει προς Στοκχόλμη…