Μερικές σκέψεις, με αφορμή την ολική καταστροφή τού Νεμεάτικου κάμπου από τον παγετό τής 3ης & 4ης Μαϊου 2026
Η Νεμέα ειναι εδώ και πολλά χρόνια ο κοιμώμενος Γίγαντας με απεριόριστες δυνατότητες και προοπτικές πού στηρίζεται σε ένα μοναδικό προϊόν , σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον και σε πολλά σημεία αναφοράς αρχαιολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος ( 62 στο σύνολο).
Για την ύπνωση αυτού τού Γίγαντα ευθύνη φέρει ένα πολιτικό -επιχειρηματικό κατεστημένο πού κυβερνά δυστυχώς όλη την χώρα και που σε πρώτη φάση περιθωριοποιεί και παροπλιζει ενεργές δυνάμεις πού δεν ορίζονται από κόμματα και συμφέροντα και που θα μπορούσαν ενωμένες να προσφέρουν μια βιώσιμη ανάπτυξη κι ένα μέλλον αξιοπρεπές στους νέους ανθρώπους .
Στο μεταξύ σιγά αλλά σταθερά κατακτάται από εξωγενείς δυνάμεις ,πού αγαπούν την Νεμέα όχι για αυτό πού είναι ,αλλά για αυτό πού μπορούν να πάρουν απ’ αυτην… χωρίς συναισθηματικούς δεσμούς, ιστορική συνείδηση τής ταυτότητας τής περιοχής και ενδυνάμωση τής κοινωνικής αλληλεγγύης πού θα έδινε έναν ανθρώπινο χαρακτήρα στην διαδικασία της παραγωγής και του μέλλοντος των νέων Αγροτών.
Παράλληλα η σταδιακή εξαθλίωση και μείωση ενός στρατού αμπελοκαλλιεργητων (με υψηλή τεχνογνωσία)λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής και τής ανύπαρκτης πολιτικής για τον πρωτογενή τομέα από την κεντρική και περιφερειακή εξουσία που ουσιαστικά δεν θέλουν να υπάρχει( βλπ.Συμφωνία Μερκοσουρ,Ουκρανίας, Ινδιών, προώθηση μεταλλαγμένων χωρίς σήμανση ,νέα ΚΑΠ )οδηγούν σε μια αρνητική προοπτική προσπάθειες και θυσίες πού ξεκινούν από την αρχαιότητα (Φλιάσιο πεδίο – Φλιάσιος Οίνος) και φτάνουν μέχρι σήμερα (Αγιωργίτικος Οίνος) πού το περιβάλλον είναι ρευστό λόγω τών διεθνών συγκυριών και του διεθνούς ανταγωνισμού πού προωθεί τις μεγάλες ιδιοκτησίες και αντιμετωπίζει τον Άνθρωπο ,ως το περιττό σκεύος τής ιστορίας ( βλπ.τεχνιτη νοημοσύνη , μονοπώλια, καρτέλ, εργασιακός μεσαίωνας,κράτη και κυβερνήσεις υποχείρια ιδιωτικών συμφερόντων).
Η λύση ακόμη( και όχι για πολύ )είναι στα χέρια τών πολλών μικρών ιδιοκτητών- καλλιεργητών πού είναι επιτακτική ανάγκη να ενώσουν τίς δυνάμεις τους(η ισχύς εν τή ενώσει)ωστε να ενδυναμωθεί το συναιτεριστικο πνεύμα και κίνημα( κοινές αγορές, κοινή καλλιέργεια, συντονισμένες κινήσεις μέσω ενός οργάνου χωρίς κυβερνητικές ή κομματικές εξαρτήσεις), γιατί αν συνεχιστούν τα πράγματα κατ αυτόν τον τρόπο,τότε σίγουρα κάποτε θα υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη στην περιοχή,αλλά τότε δυστυχώς η Νεμέα…δεν θα ανήκει στην Νεμέα και οι Νεμεάτες αμπελοκαλλιεργητές πού με το δικό τους αίμα φτιάχτηκε ένα όνομα σύμβολο στον οινικο κόσμο,θα είναι ξένοι στον τόπο τους..και εργάτες γης στα δικά τους χωράφια.
Αν αυτό θέλουμε,ας γίνει.
Αν όμως ,όπως είναι και το σωστό,θέλουμε να είμαστε κυρίαρχοι στην γη και την ζωή μας ,ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας ,για να μην έχει η περιοχή, αλλά και η χώρα μας, μονάχα ένα ένδοξο παρελθόν,αλλά και ένα βέβαιο μέλλον!!!!
