Η μεγάλη έξοδος
Γράφει ο Χαράλαμπος Κασίμης
Επισημ
αίναμε, σε όλη τη διάρκεια της αγροτικής κρίσης, ότι είμαστε ενώπιον μιας νέας αγροτικής εξόδου, και επιβεβαιωθήκαμε με τον χειρότερο τρόπο.
Η ΕΛΣΤΑΤ στην έρευνα εργατικού δυναμικού το δ’ τρίμηνο του 2025 καταγράφει, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, την μεγαλύτερη μείωση της απασχόλησης απ’ όλα τα επαγγέλματα στους γεωργούς, κτηνοτρόφους, δασοκόμους και αλιείς (-18,5%) που σημαίνει ότι σε ένα χρόνο αποχώρησαν από τα αγροτικά επαγγέλματα πάνω από 75.000 άτομα.
Προφανώς η κρίση του πρωτογενούς τομέα την περασμένη χρονιά, τα συσσωρευόμενα αδιέξοδα και η αβεβαιότητα για το μέλλον αποτελούν την βασική αιτία.
Αντιμέτωποι με την εκτίναξη του κόστους παραγωγής, με τη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ τιμών παραγωγού και τιμών καταναλωτή, τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και «ελληνοποιήσεις» εισαγόμενων προϊόντων, το έλλειμμα ρευστότητας, τη συρρίκνωση των κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών στην ύπαιθρο, τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων και τις εκτεταμένες ζωονόσους (ευλογιά-πανώλη), φαίνεται ότι οι αγρότες το παίρνουν απόφαση: δεν υπάρχει μέλλον στη γεωργία.
Η εγκατάλειψη της πολιτείας και οι νέες απειλές προ των πυλών όπως η προτεινόμενη μείωση της χρηματοδότησης στην ΚΑΠ 2028-34, η πρόσφατη συμφωνία ΕΕ-Mercosur, η επιχειρούμενη “αντίστροφη διεύρυνση” και ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ – χωρίς εκπλήρωση των κριτηρίων – αλλά και οι αναμενόμενες επιπτώσεις της Ιρανικής κρίσης, δεν τους αφήνουν περιθώρια ελπίδας.
Η μεγάλη έξοδος ξεκίνησε.

