Δημοσία Δαπάνη…
Ναταλία Ρασούλη
Δημοσία Δαπάνη:
Θα σας πω την δική μου εμπειρία.
Όταν έφυγε από τον άθλιο ετούτο κόσμο ο Μανώλης Ρασούλης, φίλοι και συνεργάτες του, υπογραμμίζω ΟΧΙ εγώ ΟΥΤΕ η οικογένειά του, φίλοι και συνεργάτες του, πρότειναν στο υπουργείο να γίνει η κηδεία του δημοσία δαπάνη λόγω της προσφοράς του στον Πολιτισμό της χώρας.
Οι υπεύθυνοι αρνήθηκαν με την εξής απάντηση: “Δημόσια Δαπάνη θάβονται μόνο όσοι είναι άποροι”.
Ούτε με ενδιέφερε η πρόταση προς το υπουργείο, ούτε και η απάντησή τους.
Αργότερα διάβασα το νόμο από περιέργεια, γιατί έπεσαν κάτι δημόσιες δαπάνες απανωτές.
Πέντε οι κατηγορίες για ενταφιασμό από το κράτος.
Και μέσα στις πέντε κατηγορίες, οι άνθρωποι του πολιτισμού.
Είτε είναι άποροι, είτε όχι.
Βλέπω σήμερα ανακοίνωση ότι ο Στέλιος Ράμφος θα θαφτεί δημοσία δαπάνη. Όπως θα έπρεπε σύμφωνα με το νόμο.
Ο Νίκος ο Καλογερόπουλος ρε ξεφτιλισμένοι, ο σπουδαιότερος ηθοποιός της γενιάς του, αυτός ο αδιανόητος άνθρωπος της τέχνης, δεν αξίζει να θαφτεί δημοσία δαπάνη;;
Αυτός, που μάτωσε το είναι του να τα βγάζει πέρα, έξω από το σύστημα, και ένα χώρο που έκανε με ό,τι είχε και δεν είχε του τον βανδάλισαν κι αυτόν;
Έχετε βγάλει το ζύγι και έτσι επιλέγετε ποιος άνθρωπος του πολιτισμού πρόσφερε σ’ αυτόν τον τόπο και ποιος όχι;
Ο Ράμφος ναι, αλλά ο Καλογερόπουλος όχι;
Κι ας τα έβγαζε πέρα με την ψυχή στο στόμα;
Τέτοιος Ηθοποιός, τέτοια Αυθεντικότητα;;
Ή πρέπει να είναι κανείς στο Κόμμα;;
Τέτοια ξεφτίλα τελικά στη γενέτειρα του Δυτικού Πολιτισμού;
