Α.Γ Καλλής: Νεμέα.. Η κοιλάδα του θρήνου και της απόγνωσης (ή Οταν τα αυτονόητα γίνονται ζητούμενα )

Μερικές σκέψεις, με αφορμή την ολική καταστροφή τού 70% τού Νεμεάτικου κάμπου ( τού μεγαλύτερου τών Βαλκανίων πού αριθμεί 25.000 στρέμματα) , από τον παγετό τής 3ης και 4ης Μαϊου 2026,σε δύο διαδοχικά κύματα , (αποτελεί πρωτόγνωρο φαινόμενο, χωρίς ιστορικό προηγούμενο,πού έκαψε την νεαρή βλάστηση τών κλιμάτων), και πού οδηγεί πλέον μια ολόκληρη περιοχή σε οικονομικό αδιέξοδο και μαρασμό ,αφού και τα δύο προηγούμενα χρόνια λόγω ξηρασίας και άλλων δυσχερών συνθηκών ( φορολογία,υψηλό κόστος παραγωγής, ανεξέλεγκτες εισαγωγές, καθυστερήσεις πληρωμών τού προϊόντος ,αλλά και τών επιδοτήσεων)είχαν συμβάλλει σε αρνητικό ισοζύγιο (αιτίες πού δικαιολογούν και τις γενικευμένες κινητοποιήσεις).

Η Νεμέα ειναι εδώ και πολλά χρόνια ο επιβεβλημένα κοιμώμενος και περιθωριοποιημένος Γίγαντας (παρά τις απεριόριστες δυνατότητες και προοπτικές) πού στηρίζεται σε ένα μοναδικό προϊόν(Φλιασιος -Αγιωργίτικος Οίνος ανελλιπώς από τα χρόνια τού Ομήρου έως τα σήμερα), σε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον και σε πολλά σημεία αναφοράς αρχαιολογικού και ιστορικού ενδιαφέροντος ( 62 στο σύνολο) βεβαίως αναξιοποίητα όπως συμβαίνει σε όλην την επικράτεια πλην μεμονωμένων φωτεινών εξαιρέσεων (βλπ. Μουσείο Αρχαίας Νεμέας,Ναός τού Διός,αρχαίο στάδιο διεξαγωγής των Νέμεων αγώνων,με την συμβολή τού αρχαιολόγου
Σ. Μίλλερ και ιδιωτικών κεφαλαίων).
Για την ύπνωση αυτού τού Γίγαντα , ευθύνη φέρει ένα πολιτικό -επιχειρηματικό- τραπεζικο κατεστημένο πού κυβερνά δυστυχώς όλη την χώρα και που σε πρώτη φάση περιθωριοποιεί και παροπλιζει ενεργές δυνάμεις πού δεν ορίζονται από κόμματα και συμφέροντα και που θα μπορούσαν ενωμένες να προσφέρουν μια βιώσιμη ανάπτυξη κι ένα μέλλον αξιοπρεπές τουλάχιστον στους νέους ανθρώπους πού θέλουν να μείνουν και να προσφέρουν στον τόπο τους επενδύοντας σ αυτόν ότι έχουν και δεν έχουν.

Στο μεταξύ , σιγά αλλά σταθερά <<κατακτάται>> από εξωγενείς δυνάμεις ,πού αγαπούν την Νεμέα όχι για αυτό πού είναι ,αλλά για αυτό πού επιδιώκουν να είναι και μπορούν να πάρουν απ’ αυτην… χωρίς συναισθηματικούς δεσμούς, ιστορική συνείδηση τής ταυτότητας τής περιοχής και ενδυνάμωση τής κοινωνικής αλληλεγγύης πού θα έδινε έναν ανθρώπινο χαρακτήρα στην διαδικασία τής παραγωγής και του μέλλοντος τών νέων Αγροτών πού πασχίζουν να επιβιώσουν πλέον σε ένα εχθρικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η σταδιακή εξαθλίωση και μείωση ενός στρατού αμπελοκαλλιεργητων (με υψηλή τεχνογνωσία)λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής και τής ανύπαρκτης πολιτικής για τον πρωτογενή τομέα από την κεντρική εξουσία (βλπ . Αθηνοκεντρικο κράτος)και την περιφερειακή αντιστοίχως,που ουσιαστικά δεν θέλουν να υπάρχει( βλπ.Συμφωνια Μερκοσουρ,Ουκρανίας, Ινδιών, προώθηση μεταλλαγμένων χωρίς σήμανση ,νέα ΚΑΠ )οδηγούν σε μια αρνητική προοπτική προσπάθειες και θυσίες πού ξεκινούν από την #αρχαιότητα ( Φλιασιο πεδίο – Φλιασιος Οίνος),και φτάνουν μέχρι σήμερα (Αγιωργίτικος Οίνος) πού το περιβάλλον είναι ρευστό λόγω τών διεθνών συγκυριών και του διεθνούς ανταγωνισμού πού προωθεί τις μεγάλες ιδιοκτησίες και αντιμετωπίζει τον Άνθρωπο ,ως το περιττό σκεύος τής ιστορίας ( βλπ.τεχνιτη νοημοσύνη , μονοπώλια, καρτέλ, εργασιακός μεσαίωνας,κράτη και κυβερνήσεις υποχείρια ιδιωτικών συμφερόντων).

Η λύση ακόμη ( και όχι για πολύ )είναι στα χέρια τών πολλών μικρών ιδιοκτητών- καλλιεργητών πού είναι επιτακτική ανάγκη να ενώσουν τίς δυνάμεις τους(η ισχύς εν τή ενώσει)ωστε να ενδυναμωθεί το συναιτεριστικο πνεύμα και κίνημα( κοινές αγορές, κοινή καλλιέργεια, συντονισμένες κινήσεις μέσω ενός οργάνου χωρίς κυβερνητικές ή κομματικές εξαρτήσεις), γιατί αν συνεχιστούν τα πράγματα κατ αυτόν τον τρόπο,τότε σίγουρα κάποτε θα υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη στην περιοχή,αλλά τότε δυστυχώς η Νεμέα…δεν θα ανήκει στην Νεμέα και οι Νεμεάτες αμπελοκαλλιεργητές πού με το δικό τους αίμα φτιάχτηκε ένα όνομα σύμβολο στον οινικο κόσμο,θα είναι ξένοι στον τόπο τους..και εργάτες γης στα δικά τους χωράφια.

Αν αυτό θέλουμε,ας γίνει.
Αν όμως ,όπως είναι και το σωστό,θέλουμε να είμαστε κυρίαρχοι στην γη και την ζωή μας ,ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας ,για να μην έχει η περιοχή,αλλά και η χώρα μας, μονάχα ένα ένδοξο παρελθόν,αλλά και ένα βέβαιο μέλλον!!!!

Το αυτό συνέβη και το 1937 κάτω από άσχημες οικονομικές συνθήκες ,όταν μια ομάδα 70 φωτισμένων Αγροτών τής Νεμέας ένωσαν τις δυνάμεις τους και δανείστηκαν ένα αρχικό κεφάλαιο από την Αγροτική τράπεζα υποθηκεύοντας σπίτια και περιουσίες για να υλοποιήσουν το όραμα τους και να δημιουργήσουν τον θρυλικό πλέον Αγροτικό Οινοποιητικο Συνεταιρισμό Νεμέας.

Σήμερα 89 χρόνια μετά, αυτές οι Ηρωικές μορφές απ’ το χθές δείχνουν ξανά τόν δρόμο εξόδου από ένα μόνιμο και διαρκές αδιέξοδο πού οδηγεί στον αφανισμό τών μικρών ιδιοκτητών και στον έλεγχο τής συνολικής παραγωγής από μεμονωμένα πολυεθνικά συμφέροντα.
Σήμερα 89 χρόνια μετά ήρθε η στιγμή για να αποδείξουμε τίνος απόγονοι προγόνων είμαστε,γιατί η

Νεμέα είναι η ψυχή μας,η καρδιά μας ,όλο μας το <<είναι>>,ένα παιδί πού αρνείται να γεράσει,ένα δάκρυ απελπισίας αλλά και χαράς, πού ενώνεται με τα αγιασμένα χώματα τού τόπου μας για να γίνει οργή, δημιουργία, πάθος για ζωή,μέλλον για τις νέες γενιές πού ακολουθούν και πού ούτε συνεφαγαν με απατεώνες,ούτε συνέπραξαν στην καταστροφή και στον οικονομικό μαρασμό τής χώρας.