Συσκέψεις, επισκέψεις, υποσχέσεις, επερωτήσεις – του Ντίνου Παπαντωνίου

Δύο μήνες αναγκαστικού εγκλεισμού, υποχρέωσε και τους θεσμικούς να περιοριστούν στις τηλεδιασκέψεις. Είχαν χάσει την επαφή, με τους ψηφοφόρους, είχαν στερηθεί τις επιτόπου επισκέψεις και υποσχέσεις.

Η συζήτηση στα τηλεοπτικά παράθυρα για την ανάπτυξη, την ύφεση, την επανεκκίνηση της οικονομίας, τον τουρισμό, γίνεται για την επιβεβαίωση των κομματικών γραμμών και όχι για την αναζήτηση εθνικών σχεδιασμών.



 

Το πολιτικό προσωπικό της πλατείας Συντάγματος που εκποίησε την δημόσια περιουσία, στρατηγικούς τομείς της οικονομίας σε ξένα συμφέροντα, δεν έχει την ηθική νομιμοποίηση να μιλά.

Για την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Δεν είμαστε προφήτες για να ξέρουμε τι θα είχε συμβεί αν δεν ξεσπούσε ο ιός και η καραντίνα. Βέβαια το σύστημα διακυβέρνησης είναι Πρωθυπουργοκεντρικό.

Ο Έβρος για τον Πρωθυπουργό ήταν ένα δυνατό τεστ αντοχής, ψυχραιμίας και εθνικής αξιοπρέπειας. Αν και για τα οικονομικά προβλήματα, τα εργασιακά, την παιδεία, την υγεία, τον εθνικό πλούτο της χώρας που ξεπουλιέται από το 2010 δείξει την ελάχιστη ευαισθησία, ο ελληνικός λαός θα τον επιβραβεύσει.

Διαφορετικά θα έχει το ίδιο άδοξο τέλος ίσως και πολύ γρηγορότερα των προηγούμενων Πρωθυπουργών.

Σε επίπεδο προσώπων, ιδεολογημάτων, γραμμών, ίσως να υπάρχουν και δύο και τρεις ομάδες στην κυβέρνηση και σε ότι έχει απομείνει στο κόμμα.

Η σύγκρουση μεταξύ τους, είναι σε ύφεση αυτή την περίοδο λόγω πανδημίας και παντοδυναμίας του Πρωθυπουργού.

Ενδιαφέρον έχει ο δημόσιος «διάλογος», για τον ελληνικό τουρισμό. Τα κροκοδείλια τους δάκρυα δεν πείθουν κανένα. Το τουριστικό μοντέλο των 35 εκατομμυρίων επισκεπτών, που η πλειοψηφία κάνει διακοπές με 500 και 600 ευρώ είναι έργο δικό τους.

Έχουν το θράσος να αποκαλούν τον τουρισμό βαριά βιομηχανία της Ελλάδος. Βαριά βιομηχανία θα ήταν αν υπήρχε μια οριζόντια σύνδεση με τον πρωτογενή τομέα, την αγροδιατροφή, την μεταποίηση, το πολιτιστικό απόθεμα. Τα προϊόντα της ελληνικής μάνας γης ακόμα και σήμερα είναι αποκλεισμένα από τις ξενοδοχειακές μονάδες και όχι μόνο. Έχει ενδιαφέρον να δουν οι εμπνευστές του μαζικού τουρισμού τι γίνεται σε άλλες χώρες, σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Χωρίς έμπνευση και οι θεσμικοί για τον τουρισμό στον ευλογημένο μας νομό. Ο Αυτοσχεδιασμός, οι κορώνες, οι ατάκες, δίνουν και παίρνουν. Αλήθεια τι εμποδίζει τους αυτοδιοικητικούς της Κορινθίας, το επιμελητήριο, τους ξενοδόχους, τους παραγωγικούς φορείς, το επιστημονικό δυναμικό να καθίσουν σε ένα τραπέζι και να σχεδιάσουν την επόμενη μέρα του τουρισμού στο νομό μας.

Διάβασα την επερώτηση του βουλευτή Κορινθίας του ΣΥΡΙΖΑ για τους οινοποιούς. Θα περίμενα και μια αυτοκριτική, μια συγνώμη για το (χαράτσι),τον ειδικό φόρο που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατ εντολή των δανειστών.

Στο Ζάππειο ο Σύριζα παρουσίασε ένα φτωχό σε ιδέες και δράσεις πρόγραμμα. Ο βαρύγδουπος τίτλος «μένουμε όρθιοι», όχι μόνο δεν είχε την απήχηση που προσδοκούσε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στο παρασκήνιο υπήρχε και πολύ γκρίνια.

Άλλωστε πρόγραμμα δεν είχαν ούτε πριν το 2015, ούτε και την περίοδο της κυβερνητικής θητείας τους.

Πολύς ντόρος έγινε για την συνεδρίαση του Eμπορικού Eπιμελητηρίου στην Κόρινθο. Αψιμαχίες, διαφωνίες, φτωχά επιχειρήματα. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν, ότι τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται σε προγράμματα κατάρτισης, δεν έχουν καμία μα καμία αποτελεσματικότητα στην πραγματική οικονομία.

 

Γράφει ο Ντίνος Παπαντωνίου