Ένας καλοπροαίρετος προβληματισμός προς τους φίλους αμπελουργούς της Νεμέας
Παρακολουθώντας, τη δίκαιη αγωνία για το μέλλον του ντόπιου αμπελώνα και τις γκρίνιες για τις χαμηλές τιμές, γεννιέται ένα εύλογο, αλλά οξύμωρο ερώτημα. Συζητώντας το τελευταίο διάστημα με πολλούς παραγωγούς της περιοχής μας, διαπίστωσα πως όλοι, ανεξαιρέτως, έχουν εξοφληθεί στην ώρα τους από τους ιδιώτες οινοποιούς. Μάλιστα, οι ιδιώτες προσέφεραν τιμές που κινήθηκαν κατά 10 έως 20 λεπτά υψηλότερα. Εξαίρεση αποτελεί μόνον ένα ιδιωτικό οινοποιείο.
Το παράδοξο είναι ότι ο Οινοποιητικός Συνεταιρισμός –που θεωρητικά αποτελεί το «σπίτι» και το στήριγμα του αγρότη– είναι ο μόνος που δεν έχει εξοφλήσει ακόμα τα περσινά σταφύλια, έχοντας μείνει πίσω και στις τιμές.
Το ερώτημα λοιπόν τίθεται καλοπροαίρετα:
Πώς γίνεται ο ιδιώτης να καταφέρνει να είναι συνεπής, κερδοφόρος και πιο ανταγωνιστικός, ενώ ο δικός μας φορέας, που φτιάχτηκε για να προστατεύει τον παραγωγό, να υστερεί τόσο πολύ; Μήπως κάπου χάνεται η ουσία της συνεταιριστικής ιδέας στην πράξη και αυτό τελικά κοστίζει σε όλη την τοπική οικονομία; Πως είναι δυνατόν στην τελευταία γενική συνέλευση να ανακοινώνουν ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ενώ έχουν πάρει σχεδόν τσάμπα την πρώτη ύλη, μιας και δεν την έχουν πληρώσει ακόμα;
Τι πάει στραβά; Ποιος έχει την ευθύνη; Ποιος θα πληρώσει στο τέλος τον λογαριασμό για τα λάθη και τις παραλήψεις των όποιων υπευθύνων; γιατί ο αγροτικός κόσμος σιωπά μπροστά στην καταστροφή που έρχεται αν είναι αληθή τα δεδομένα που ακούγονται; Μήπως ήρθε η ώρα κάποιοι να δώσουν σοβαρές εξηγήσεις στον Νεμεάτη παραγωγό;
Κάθε άποψη δεκτή, με σεβασμό στον αγώνα του παραγωγού και στο μέλλον του τόπου μας.
Εμμανουήλ Πέππας
