Γ. Ψυχογιός: Για τις εντυπώσεις Διακομματική της κυβέρνησης για τα αγροτικά – Εθνικό Συμβούλιο με εποπτεία της Βουλής και πραγματική συμμετοχή των παραγωγών

Στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση για τη σύσταση Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής με αντικείμενο τη «μελέτη των προβλημάτων και την επεξεργασία προτάσεων για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα», ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Γιώργος Ψυχογιός ανέδειξε ότι η χώρα χρειάζεται σοβαρή εθνική στρατηγική και θεσμική συνέχεια, όχι σχήματα «βραχυπρόθεσμου ελέγχου» που εξαντλούνται στην επικοινωνία.

Στάθηκε πρώτα στις εξελίξεις γύρω από τη συμφωνία Ε.Ε.-Mercosur, επισημαίνοντας ότι παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη συμβατότητά της με το ευρωπαϊκό δίκαιο και ότι προωθήθηκε παρακάμπτοντας το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τόνισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητά αναστολή της εφαρμογής της έως ότου κριθεί η νομιμότητά της, καθώς οι επιπτώσεις της αγγίζουν άμεσα τον ευρωπαϊκό και τον ελληνικό πρωτογενή τομέα.

Σε αυτό το περιβάλλον διεθνών πιέσεων, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πορεύεται χωρίς θεσμικό μακροπρόθεσμο σχέδιο. Πρότεινε τη δημιουργία Εθνικού Συμβουλίου Αγροτικής Πολιτικής, με ευθύνη και εποπτεία της Βουλής, ώστε να χαράσσεται στρατηγική, να υπάρχει λογοδοσία και να παρακολουθείται στην πράξη η εφαρμογή της. Επισήμανε, παράλληλα, ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική μεταφράζεται σε σημαντικές απώλειες πόρων για τη χώρα και πως απαιτείται αναστροφή της κατάρρευσης που βιώνει σήμερα ο πρωτογενής τομέας.

Άσκησε κριτική στην κυβερνητική πρόταση για την Επιτροπή, χαρακτηρίζοντάς την περιορισμένη, πολιτικά ελεγχόμενη και προσχηματική, που ήρθε υπό την πίεση των κινητοποιήσεων των παραγωγών. Ξεκαθάρισε ότι ο κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη, γιατί η κυβερνητική πρακτική απαξιώνει θεσμούς και διαδικασίες: από τον τρόπο που επιχειρείται να κλείνουν άρον-άρον κρίσιμες κοινοβουλευτικές διερευνήσεις, μέχρι τη συνολικότερη στάση απέναντι στη Βουλή και τις ανεξάρτητες αρχές και τους θεσμούς. Σημείωσε ότι ακόμα και η απουσία του Πρωθυπουργού ενίσχυσε την εικόνα υποβάθμισης της ίδιας της διαδικασίας.

Έθεσε ως κεντρικό όρο ουσίας τη συμμετοχή των παραγωγών και φορέων: επιστημονικοί οργανισμοί, αυτοδιοίκηση, συλλογικά όργανα. Χωρίς αυτούς, προειδοποίησε, πρόκειται για ένα σχήμα «εντυπώσεων» και όχι για πραγματική πολιτική παρέμβαση.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα κυβερνητικής αδράνειας ανέφερε τα αρδευτικά έργα, σημειώνοντας ότι παραδόθηκαν ώριμα έργα σημαντικού ύψους 440 εκ. Ευρώ από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης και το ΠΔΕ, τα οποία σήμερα καρκινοβατούν, χωρίς ουσιαστική πρόοδο, ενώ γίνεται προσπάθεια να μετατραπούν σε ΣΔΙΤ παρότι υπήρχε εξασφαλισμένη κρατική χρηματοδότηση. «Χωρίς νερό και υποδομές, δεν υπάρχει πρωτογενής τομέας», ήταν το σαφές μήνυμα.

Υπενθύμισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει ολοκληρωμένες προτάσεις και παρεμβάσεις, με πρόγραμμα, επίκαιρες επερωτήσεις, ερωτήσεις, αναφορές και δράση ανά νομό. Τόνισε ότι αυτή η συζήτηση θα μπορούσε να είναι ευκαιρία για εθνική στρατηγική, αλλά η κυβέρνηση την εξαντλεί σε «εσωτερική κατανάλωση».

Παράλληλα ανέδειξε τα αιτήματα που έθεσαν οι παραγωγοί στα μπλόκα και έφτασαν μέχρι το Μαξίμου χωρίς ουσιαστική λύση: την εκρηκτική στρέβλωση «από το χωράφι στο ράφι», την αισχροκέρδεια και τα καρτέλ που πολλαπλασιάζουν την τιμή εις βάρος παραγωγών και καταναλωτών, την ανάγκη αναστολής πλειστηριασμών και κατασχέσεων για όσους αδυνατούν αντικειμενικά να ανταποκριθούν, καθώς και τη ρύθμιση 120 δόσεων για ασφαλιστικές εισφορές όταν μεγάλο ποσοστό αγροτών παραμένει ανασφάλιστο.

Με βάση όλα τα παραπάνω, ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα καταψηφίσει τη σύσταση της Επιτροπής, γιατί απαιτείται κάτι ευρύτερο, θεσμικά σοβαρό και ουσιαστικό. Τόνισε,όμως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα είναι παρών, ως φωνή των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των αλιέων, των μελισσοκόμων και όλων των παραγωγών που παλεύουν για την επιβίωσή τους, ιδιαίτερα σε μια περιφέρεια που ερημώνει όχι μόνο από ανθρώπους, αλλά και από υπηρεσίες, δομές υγείας και βασικές δημόσιες λειτουργίες.

Κλείνοντας, προειδοποίησε ότι το αγροτικό εισόδημα δεν αρκεί πλέον για αξιοπρεπή ζωή και ότι χωρίς αλλαγή ρότας κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε ένα μοντέλο συγκέντρωσης γης και πλούτου στα χέρια λίγων, με τους παραγωγούς να εγκαταλείπουν χωράφια και χωριά. «Μεγαλώσαμε με τους ανθρώπους αυτούς, μεγαλώσαμε μαζί τους στις πόλεις και τα χωριά μας και δεν θα επιτρέψουμε την απαξίωση του μόχθου και των προϊόντων τους, που ξέρουμε ότι είναι αλυσίδα για τις τοπικές κοινωνίες», σημείωσε.

Υπογράμμισε, τέλος, την ανάγκη αλλαγής παραγωγικού προτύπου και πολιτικής κατεύθυνσης, ώστε ο πρωτογενής τομέας να σταθεί ξανά στα πόδια του και η ελληνική περιφέρεια να μην αφεθεί στην εγκατάλειψη.