Κορωνοϊού το Ανάγνωσμα

Με τη πρώτη ματιά σε όλο αυτό το αρρωστημένο πανηγύρι που συμβαίνει αυτές τις μέρες γύρω μας, η εύκολη εξήγηση είναι πως κάτι τους ξέφυγε από τα χειμαιρικά πειράματα των εργαστηρίων και πάει τη βόλτα του. Η αμέσως επόμενη εξήγηση είναι πως τίποτα δεν τους ξεφεύγει, απλά ανοίγουν το πορτάκι και βγαίνει έξω το τερατάκι τους να κάνει εκκαθαρίσεις.



 

Αυτό είναι κάτι που το περιμένει πολύς κόσμος πως θα συμβεί. Όταν εννοώ πολύς κόσμος, μιλάω πάντα για εκείνους που έχουν απομείνει με μια ελάχιστη εγκεφαλική ουσία. Είναι το εφιαλτικό σενάριο του μέλλοντος ο βιολογικός πόλεμος. Τα σπίτια μένουν όρθια, όλα άθιχτα, οι φουκαριάρηδες πέφτουν κάτω σαν τα ζαλισμένα κοτόπουλα και τα αρπακτικά έχουν στο τσεπάκι ανοσία, έτσι για να ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο από τα ανθρωπάκια που περισσεύουν.

Υπάρχει όμως ένα άλλο σενάριο πιο γαμάτο και αυτή τη στιγμή αρχίζουμε και το ψυλλιαζόμαστε με τη περίπτωση Ιταλία, Μιλάνο και γύρω περιοχές και σύντομα νομίζω θα επεκταθεί και σε εμάς και σε άλλες πολλές χώρες. Ένα κρούσμα θα υπάρχει και θα γίνεται καραντίνα σε ολόκληρη πόλη. Κλειστά σχολεία, θέατρα, μουσεία, καφετέριες, εστιατόρια, επιχειρήσεις, άνθρωποι τρελαμένοι από τρόμο, να εξαφανίζουν τρόφιμα, φάρμακα, είδη πρώτης ανάγκης. Είναι μια γενική πρόβα από εκείνα τα δυστοπικά τοπία των βιβλίων υποτίθεται επιστημονικής φαντασίας, όπου στις πόλεις του μέλλοντος είχε ξεκαθαριστεί πλέον το ζήτημα οι “απέξω” και οι “από μέσα”. Τα δυστυχισμένα πλήθη που θα ικετεύουν για λίγο φαΐ, στο τέλος θα τους πασάρουν τη γκουρμεδιά που θα λέγεται soylent green (για όποιον δεν ξέρει στο συγκεκριμένο διήγημα, πολύ απλά η τροφή του μέλλοντος για τη φτωχολογιά ήταν οι άνθρωποι που έφευγαν από το μάταιο τούτο κόσμο και γινόντουσαν μπισκοτάκια πολύ νόστιμα για να τα φάνε οι υπόλοιποι).

Μέσα από τα τείχη θα είναι τα όμορφα αποστειρωμένα σπίτια, θα είναι τα ωραία εστιατόρια, οι καφετέριες με μια απαλή μουσική να παίζει, οι ξεπουλημένοι επιστήμονες που θα εξυπηρετούν την υγεία και την αναγέννηση των υπανθρώπων που θα τους πληρώνουν, οι ξεπουλημένοι καλλιτέχνες που θα διασκεδάζουν το τσίρκο. Τότε οι νοικοκύρηδες θα λάμπουν, θα έχουν βρει τη σωστή τους θέση. Των καλοζωισμένων ρομπότ. Απέξω θα είναι οι ζωντανοί, εκείνοι με σάρκα, με ψυχή, με αίμα, αλλά θα τρώνε ο ένας τον άλλον.

Εννοείται πως όλα αυτά φαίνονται τουλάχιστον υπερβολή. Σενάρια συνομοσιολογικά που παίζουν συνέχεια με το θέμα μετα – αποκάλυψη. Όμως η αποκάλυψη έχει ήδη γίνει. Είναι η αποκάλυψη που κάθε νοήμων άνθρωπος μπορεί να δει μπροστά του. Η αποκάλυψη της ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΠΑΤΗΣ. Η αποκάλυψη της κτηνωδίας μιας χούφτας όρνεων, που τρώνε τις σάρκες των ανθρώπων, που αφανίζουν την ομορφιά του υπέροχου πλανήτη που ήταν η μοίρα μας να κατοικήσουμε, μια χούφτα από νεκροζώντανους που η μόνη αίσθηση που λειτουργεί στα κούφια κεφάλια τους είναι η όσφρηση για κρέας.

Πρέπει να κατανοήσουμε πως ο αργός ρυθμός καταστροφής της ανθρωπότητας εδώ και πάρα πολύ καιρό έχει ανεβάσει ταχύτητα στο τέρμα. Πράγματα που ίσως οι πιο απαισιόδοξοι περίμεναν πως δεν θα προλάβουν να δουν, πως θα είναι σενάρια κάποιων μακρινών αιώνων μπροστά, τώρα έρχονται. Ο χρόνος της τελικής πτώσης έχει συρρικνωθεί και έχει αρχίσει να μας χαϊδεύει απαλά προς το παρόν το μαγουλάκι μέχρι που θα φάμε τη πρώτη γερή φάπα.

Έχει γίνει πλέον τόσο φανερή η χειραγώγηση στην απατεωνιά, τόσο δυνατή η ανικανότητα των ανθρώπων να αντιλαμβάνονται, να αντιστέκονται, ώστε όλα τους είναι εύκολα. Πετάνε μια οποιαδήποτε μαλακία και μπορούν να προκαλέσουν οποιοδήποτε συναίσθημα, όπως γουστάρουν. Τρόμο ή πανικό. Ανασφάλεια, έλλειψη, μελαγχολία, οργή, απόγνωση, ζωή – θάνατο, όπως γουστάρουν.

Ελάχιστα θύματα ακόμα από το κορονοϊό στην Ιταλία και οι πόλεις θυμίζουν πυρηνικό τοπίο. Οι μαυραγορίτες πουλάνε ένα αντισηπτικό 30 ευρώ και τα τάγματα θανάτου θα αρχίσουν να κυνηγάνε όποιον φτερνίζεται, βήχει ή ανεβάσει πυρετό. Δίπλα σε αυτό το σκηνικό έχουν πεθάνει πολλοί περισσότεροι από γρίπη, και οι εντατικές είναι γεμάτες από τις επιπλοκές της. Επίσης πεθαίνουν χιλιάδες από αμέτρητρες ασθένειες αργά και βασανιστικά, εξ΄αιτίας της ζωής σκουπίδι. Πιο εκεί πεθαίνουν συνέχεια άνθρωποι 30,40,50 από εμφράγματα καρδιάς που δεν μπορεί άλλο να αντέξει το αφύσικο που της ζητάνε. Και παιδάκια άρρωστα από κούνια. Όμως εδώ σε όλα αυτά υπάρχει η μοιραία εγκατάλειψη και αποδοχή του “ο κάποιος Θεός το ήθελε”

Το παιχνίδι δεν γίνεται με κάτι τέτοιο, το παιχνίδι γίνεται με τη ΜΟΛΥΝΣΗ. Να νοιάζεσαι και να τρομάζεις πως ο διπλανός σου είναι η αιτία που θα καταστρέψει τη ζωή σου. Ο διπλανός σου είναι ο φορέας του τρόμου και πρέπει να προσέχεις, με μάσκες, με αντισηπτικές αλοιφές, πρέπει να προλάβεις να βουτήξεις τρόφιμα από τα σουπερ μάρκετ, να τα χώσεις στη φωλίτσα σου να επιβιώσεις ΕΣΥ. Πρέπει να αδειάσεις τα φαρμακεία και να επιβιώσεις ΕΣΥ.

Και για να είσαι πιο ασφαλής πρέπει να μάθεις να φυλακιστείς μέσα, οικειοθελώς και να παρακολουθείς τη ζωή σαν ένα επικίνδυνο πείραμα που καλύτερα θα είναι να μην δοκιμάσεις.

Συνήθης Ύποπτος