Παράνοιας συνέχεια

Και το θαύμα έγινε. Η Ελλάδα άσπιλη και αμόλυντη, πολύτιμη παρθένα ανάμεσα στους μολυσμένους μνηστήρες, ετοιμάζεται να υποδεχτεί τα πλήθη, ανοίγει τις γαλάζιες αγκαλιές της, να μπουν να δουν το φως το αληθινό οι ταλαιπωρημένοι τουρίστες, που την επιλέγουν σαν τον καλύτερο και ασφαλέστερο προορισμό. την εποχή της μεγάλης πανούκλας.



Από τη περασμένη Δευτέρα, έχω επιστροφή στη δουλειά, και μετακίνηση καθημερινή με μέσα μαζικής μεταφοράς, κι αυτό σημαίνει πως ήδη τα νεύρα μου έχουν βαρέσει κόκκινο, αλλά κρατιέμαι ψύχραιμη επιφανειακά. Η μέρα μου @@μιέται από το πρωί, με το πρώτο δάχτυλο που θα δω μπροστά στη μούρη μου στην είσοδο του μετρο να μου κάνει νόημα “τη μασκούλα παρακαλώ”. Συνεχίζει να ανάβει το λαμπάκι, στον ηλεκτρικό όπου παρακολουθώ και συμμετέχω στο απίθανο σοου, μετακινούμαστε ασφαλείς, με τα καθισματάκια να είναι ένα “εδώ καθόμαστε” ένα “εδώ δεν καθόμαστε” και στην ορθίων “είμαστε όλοι μια μεγάλη αγκαλιά” Οι καθιστοί προφυλάσσονται, οι όρθιοι κρατούν αποστάσεις των ….. 20 εκατοστών και αν…

Συνεχίζεται η παράνοια στη δουλειά όπου υπάρχει θερμομέτρηση, μάσκες, γάντια, απόσταση μεταξύ γραφείων, αντισηπτικά υγρά και μαντηλάκια, συνεχής καθαρισμός, προειδοποιήσεις και απειλές σε περίπτωση που κάποιος πάει να το παίξει ανυπάκουος. Απαγορεύεται η είσοδος στους επισκέπτες, οι συνεργάτες δεν κάνουν πλέον τα περίφημα meeting αλλά webex, δηλαδή ο καθένας βλέπει μεν τον απέναντι αλλά μιλάει μαζί του μέσω υπολογιστή. Οι ντελιβεράδες στην απέξω, και τα δέματα σε δωματιάκι για απολύμανση.

Κι ενώ αυτά συμβαίνουν στο Βιλαμπάχο, ο Κούλης με το χαμόγελο διαφήμισης οδοντόκρεμας, λέει, περάστε κόσμε, χωρίς ελέγχους, χωρίς τεστ, χωρίς καραντίνες, χωρίς μάσκες, αρκεί να δηλώσετε υπεύθυνα πως δεν είστε πανουκλιασμένοι. Αυτό είναι το θαύμα του απίστευτου ιού ή είναι το πείραμα της αγέλης? Θα ρίξουμε τα χαρτιά να λάβουμε απαντήσεις. Ο ιός της κορώνας θα κάνει διακοπές σε άλλο προορισμό μέχρι να στανιάρουμε λιγάκι σε ρευστό γιατί πατώσαμε ή θα σκάσει από το φαί στις ελληνικές γαλάζιες ακρογιαλιές?

Κι εδώ έρχεται η απορία ενός φτωχού μυαλού. Αν δεν υπάρξει αύξηση των κρουσμάτων με όλη αυτή τη επιδρομή επιβεβαιώνεται πως ο ιος σκοτώνεται με τη ζέστη, τη χωριάτικη, και τις ξάπλες στις ακρογιαλιές ή ήταν μούφα? Αν πάλι εξαπλωθεί (νάτο νάτο το δεύτερο κύμα σου έρχεται τσουνάμι δύστυχε) τότε είμαστε εντελώς αναλώσιμο κοπάδι? Γιατί δεν μπορεί ρε φίλε να μου τα έχεις κάνει τσουρέκια και να σκάω κάτω από τη γελοία μάσκα παριστάνοντας το καρναβάλι μέσα στη ζέστη, να μου έχεις σφραγίσει τα σύνορα και να βαράς κάτι πρόστιμα να σε όποιον δεν συμμορφώνεται με καραντίνες και την επόμενη να λες, εντάξει όλα καλά περάστε κόσμε.

Κι εμείς τι πρέπει να κάνουμε όταν μας ανακοινώσουν με μεγάλη λύπη, το φθινόπωρο πως έχουμε ένα δεύτερο κύμα? Άσε τη ξέρω την απάντηση. Ότι και να συμβεί είμαστε έτοιμοι να δείξουμε καλή διαγωγή. Γιατί ως γνωστόν ο Έλληνας το λαμόγιο, ο τεμπέλης, ο κατάπτυστος που έφαγε τις συντάξεις των καλών Γερμανών, που μαζί τα έφαγε με τα λαμόγια της μεταπολίτευσης, ο κλεφταράκος, ο μιζαδόρος, ο κουτοπόνηρος και ασυμμόρφωτος, απέδειξε με το δώρο του κορονοϊού πως είναι καλό παιδί τελικά, άριστος μαθητής αρκεί το σαλαμάκι που του σερβίρουν να είναι πιπεράτο και γαρνιρισμένο με μπόλικη @αλακία.

Αυτός ο φουκαριάρης σερβιτόρος που με σαράντα βαθμούς θα φοράει μια μάσκα στη μούρη και γάντια, μέσα από το φίμωτρο θα χαμογελάει ευγενικά στον καλό Ευρωπαίο που θα του φτύνει μέσα στη μούρη το σάλιο της υποκρισίας και θα του φωνάζει “ψιτ μικρέ πιάσε μια χωριάτικη και μια πατάτες”!!! Πάντως από κάτι πρόχειρους υπολογισμούς, κάτι μου λέει πως παρελάσεις την 28η δεν θα γίνουν, και όπως και το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, αντί για τα λαμπάκια στο δέντρο, θα αναβοσβήνουν τα λαμπάκια στους καμένους εγκεφάλους μας.

Επίσης να ξέρετε από τώρα, πως παίζει γερά και πέραν κάθε αμφιβολίας πως “ο κορονοϊός με την εποχιακή γρίπη” θα είναι νέο συνολάκι που δεν θα κολάει απλά με τον αέρα, θα σου δίνει και δυο σφαλιάρες στη μούρη σε περίπτωση που πας να το παίξεις μάγκας.

Συνήθης Ύποπτος